Dzieci welesa
Dym, pieśń i mity
Najpopularniejsze utwory
Projekt Dzici Welesa
Dzieci Welesa to projekt muzyczno-opowieściowy wyrastający z ciemnych korzeni słowiańskiej duchowości. Tworzę go na styku rytuału, mitu i współczesnego niepokoju — jako przestrzeń, w której dźwięk nie jest tylko muzyką, ale aktem przywołania. To pieśni o ziemi, krwi, ogniu i cieniu, o bogach, którzy nie odeszli, lecz czekają, aż ktoś znów wypowie ich imiona. Każdy utwór jest fragmentem większej całości — świata, w którym sacrum i brutalność życia istnieją obok siebie bez uproszczeń.
Ten projekt nie opowiada historii wprost — on je odprawia. Dzieci Welesa są głosem tych, którzy pamiętają, nawet jeśli nie potrafią tego nazwać. To muzyka dla ludzi, którzy czują, że pod codzienną warstwą rzeczywistości pulsuje coś starszego i prawdziwszego. Jeśli tu trafiłeś, nie jesteś przypadkiem. Słuchanie jest wejściem, a każde wejście zostawia ślad.
Ziemio Matko
Trzy oblicza
Modlitwa do Welesa
Zew Strzygi
krew kamienia
Wilk
Ziemio przyjmij
Pieśń ognia i Cienia
Słowianie
Utwór o dzieciach, nie o potępionych. O krainie, gdzie lęk, czułość i śmierć nie wykluczają się nawzajem. Pieśń zbiorowej pamięci i niewinności.
Wojna w Krainie sów
Przedświt
Licho
Pieśń jaryły
Bies
Siała Baba Mak
Przewrotna ballada o stwarzaniu świata i kobiecej sile, która drwi z „dobrych rad”. Historia o tym, że życie rośnie tam, gdzie jest pasja i praca, a nie tam, gdzie tylko o nim gadają.
Pieśń O Uboże
Uciekaj Myszko
Mroczna interpretacja dziecięcej wyliczanki, która staje się brutalnym hymnem o cyklu życia i śmierci. W tym lesie nie ma litości – jest tylko instynkt, krew na futrze i odwieczny porządek drapieżcy.
Krąg Szeptów
Rytualna pieśń o odzyskiwaniu własnego ciała i głosu poprzez magię słowa. To intymne zaklęcie rzucone w stronę ognia, by spalić lęk i pozwolić miłości rozlewać się bez wstydu i granic.
Kobieta
Marzanna
Stary Niedźwiedź
Skarbnik
Szeptucha
Perunie
Aaa Kotki Dwa
Południca
Kruki
Planetnik
Mało Nas Do Pieczenia Chleba
Baba Jaga
Nocnica
Żertwa
Dziady
Wlazł Kotek Na Płotek
Topielica
Nawia
Chodzi Lisek Koło Drogi
Szczurzy Król
Wici
Wojenny okrzyk niosący zapach rdzy i dymu. Utwór o żelaznym deszczu, który zamienia sąsiadów we wrogów, a pola uprawne w cmentarzyska, gdzie jedynym prawem jest ostry topór i daremny opór.
Miedza
Kikimora